Accueil | Contacts SAT-Amikaro chez wikipedia SAT-Amikaro chez Ipernity SAT-Amikaro chez Facebook SAT-Amikaro chez Facebook fil rss

  en |   eo |   fr |

De l’avantage de l’anglais


Ces derniers temps, j’ai la chance, dans ma vie, d’avoir l’occasion de beaucoup voyager en Europe pour mon travail. Je suis un Étasunien et, de ce fait, un ami d’Allemagne m’a dit que j’ai un avantage du fait que, déjà de par ma naissance, je parle ce que nous avons de plus approchant comme langue internationale : l’anglais. Je suppose qu’il a raison, et cependant je trouve que cet avantage est tout à fait involontaire de ma part.

Je suis citoyen des États-Unis, et j’en suis fier. Je suis fier également parce que nous sommes un pays important dans le monde d’aujourd’hui. Mais ce dont je ne suis pas fier, c’est la manière avec laquelle nous perpétuons cette importance.

Il s’agit là de l’usage de l’anglais dans le monde comme outil de communication. J’ai un avantage. Nous, Étasuniens, nous avons un avantage. Nous sommes l’élite, nous dominons à travers le monde entier et nous continuerons, car eux, c’est-à-dire les autres, ne pourront jamais communiquer aussi bien que nous. Ils travaillent durant des années et des décennies. Jamais ils n’atteindront notre niveau. Nous sommes l’élite.

Les locuteurs des autres langues (allophones) ? Ils pensent souvent utiliser parfaitement notre langue, mais, entre nous, nous faisons des commentaires ou plaisantons en cachette sur leurs erreurs. Je veux leur hurler : "N’êtes-vous pas capables de voir ce que vous faites ? C’est vous, qui vous enlevez votre pouvoir de communiquer ! C’est vous qui nous mettez durablement au-dessus de vous." Et nous resterons au-dessus d’eux. Nous sommes l’élite et nous dominons le monde.

Je ne suis pas satisfait d’appartenir à l’élite. Voilà un Étasunien qui ne s’intéresse pas de devenir un maître du monde. Je suis un citoyen des États-Unis mais, au-dessus de çà — oui, au-dessus de çà — je suis un citoyen du monde. Vous autres, où que vous soyez, je vous considère comme des amis et même comme des frères et soeurs. Je ne veux pas être placé au-dessus de vous du fait d’un avantage injuste. Je serais beaucoup plus heureux de marcher à vos côtés et ainsi nous pourrions partager nos cultures, l’un avec l’autre ; nous pourrions ainsi être à égalité, nous pourrions ainsi nous respecter l’un l’autre.

Pourtant, vous refusez cela, vous, les allophones. Je pense que vous vous aveuglez face à la vérité. Les hommes semblent moins intelligents que ce qu’ils sont réellement lorsqu’ils parlent à une personne dans sa langue maternelle. Claude Piron, un espérantiste, me l’a fait remarquer et je le constate d’une fois à l’autre quand je travaille à l’étranger. L’espéranto a été créé pour être rapidement appris, et — plus important — pour être souple afin que chacun puisse l’utiliser sans paraître étranger, sans paraître stupide. L’anglais, pas du tout ! Mis à part si vous avez résidé plusieurs années dans un pays anglophone, vous ne maîtriserez jamais ses règles décrites, l’énorme quantité d’expressions et les nuances subtiles de la langue.

Une langue nationale est un labyrinthe générateur de confusion pour l’étranger. C’est comme les pelures d’un oignon, et quand vous comprenez un aspect de la langue, vous pouvez être certain qu’en dessous se trouvent des exceptions et des nuances incompréhensibles. Apprenez l’anglais. C’est une langue riche et superbe, et les peuples qui la parlent sont affables, et leurs cultures très intéressantes. Mais comprenez absolument que cette langue ne convient pas comme outil pour la communication internationale. Pensez aux personnes de votre pays qui font des erreurs dans leur propre langue. Pensez aux erreurs que vous faites vous-même dans votre langue maternelle. Croyez-vous que des locuteurs non natifs seraient capables de concourir équitablement ? Est-ce un tel monde d’injustice que vous voulez créer ? En tant que citoyens du monde, en tant qu’humanité, sommes-nous fiers de ce monde ?

Je voudrais enfin ajouter une réflexion sur ce monde que nous créons. J’ai commencé par parler des États-Unis, mon pays, et de son importance dans notre monde. Pourquoi est-il important ? Je pense qu’une des raisons les plus justes se trouve dans notre force. Pas spécialement la force militaire, mais la force dans le commerce, les relations diplomatiques, les beaux-arts, les sports et une quantité d’autres domaines divers. Pourquoi sommes-nous si forts ? A mon avis, c’est parce que nous sommes un pays de 50 États séparés. Ces États collaborent, communiquent, mettent en commun leurs diverses forces et forment ainsi une union beaucoup plus forte que la somme des 50 États eux-mêmes. Nous voyons maintenant une même prise de conscience de l’Union européenne. Je vous invite à penser à notre monde. Comment est-il ? Comment pourrait-il être si nous, les citoyens du monde, nous pouvions communiquer efficacement et ainsi nous comprendre et partager nos divers points forts ? J’affirme que nous sommes incapables de créer un tel monde avec une langue nationale comme outil de communication internationale. Par chance, nous avons une langue qui est adéquate, qui est juste, qui permet à chaque homme de déclarer : "Me voici, citoyen du monde, un homme parmi les autres hommes, laissez-moi vous montrer qui je suis." Voici l’intercompréhension. Voici ce que permet l’espéranto. Voici notre monde.
Texte original publié en espéranto dans "Litova Stelo" (L’Étoile lituanienne).
Traduit de l’espéranto en français par Henri Masson.

Autres traductions existantes :

- en espagnol
- en espéranto avec le texte en anglais
-  Pages web de Den Drown


La anglan avantaĝon


Mi bonŝancas lastatempe en mia vivo per havi la okazon multe vojaĝi en Eŭropo pro mia laboro. Mi estas usonano, kaj tial, amiko mia en Germanio diris al mi ke mi havas avantaĝon ĉar mi jam denaske parolas tion kion ni plej-proksime havas kiel internacian lingvon : la anglan. Mi supozas ke li pravas, sed tamen, mi trovas min entute nevola pri tiu avantaĝo.

Mi estas civitano de Usono, kaj mi tre fieras pri tio. Mi fieras ankaŭ pri tio ke ni estas tre grava lando en la hodiaŭa mondo. Tio pri kio mi ne fieras estas la maniero per kiu ni daŭrigas tiun gravecon. Temas ĉi tie pri la uzado de la angla lingvo en nia mondo per interkomunikilo. Mi havas avantaĝon. Ni usonanoj havas avantaĝon. Ni estas la elito, ni regas tra la tuta mondo, kaj ni daŭrigos, ĉar ili, la ceteraj, neniam povos komunikiĝi tiel bone kiel ni. Ili laboras dum jaroj kaj dekjaroj. Neniam ili atingos nian staton. Ni estas la elito.

La alilingvuloj ? Ili ofte pensas ke ili perfekte uzas nian lingvon, sed inter ni, ni kaŝe komentas kaj ŝercas pri iliaj eraroj. Mi volas kriegi al ili, "Ĉu vi ne kapablas vidi kion vi faras ? Estas vi, kiuj forprenas vian povon komunikiĝi ! Estas vi, kiuj daŭrdaŭre metas nin super vin." Kaj super ili ni restos. Ni estas la elito kaj ni regas la mondon.

Mi ne kontentas pri esti elito. Jen ĉi tie usonano kiu ne interesiĝas pri esti mondreganto. Mi estas civitano de Usono, sed super tio — jes, super tio — mi estas civitano de la mondo. Vi ĉie, mi rigardas vin kiel geamikojn kaj eĉ gefratojn. Mi ne volas stari super vi pro maljusta avantaĝo. Mi multe pli ĝuus marŝi apud vi, kaj tiel ni povus kundividi niajn kulturojn, unu kun la alia, tiel ni povus esti egalaj, povus respekti nin, unu la alian.

Tamen vi rifuzas, vi la alilingvuloj. Mi opinias ke vi blindiĝas al la vero. Homoj ŝajnas malpli inteligentaj ol ili vere estas kiam ili parolas kun persono per ties gepatra lingvo. Claŭde Piron, esperantisto, donis al mi tiun ideon, kaj mi fojon post fojo vidas ĝin kiam mi laboras eksterlande. Esperanto estas kreita por esti rapide lernebla kaj plej-grave fleksebla tiel kiel ĉiuj povas uzi ĝin sen ŝajni fremda, sen ŝajni stulta. La angla ne ! Krom per loĝi dum pluraj jaroj en angla-parolanta lando, vi neniam majstros la nepriskribitajn regulojn, la amason da esprimoj, kaj la subtilajn nuancojn de la lingvo.

Nacia lingvo estas labirinto, konfuziga al la fremdulo. ĝi estas kiel la tavoloj de cepo, kaj kiam vi komprenas unu aspekton de la lingvo, vi povas certi ke sub ĝi troveblas esceptoj kaj nekomprenitaj nuancoj. Lernu la anglan. ĝi estas riĉa kaj belega lingvo, kaj ties diversaj popoloj estas afablaj, kaj iliaj kulturoj estas interesegaj. Sed komprenu nepre ke ĝi tute ne taŭgas kiel internacia komunikilo. Pensu pri la homoj en via lando kiuj eraras kun sia propra lingvo tie. Pensu pri la eraroj kiujn vi mem faras kun via gepatra. Ĉu vi opinias ke nedenaskaj parolantoj kapablas juste konkuri ? Ĉu tian maljustan mondon vi volas krei ? Ĉu kiel mondcivitanoj, kiel la homaro, ni fieras pri nia mondo ?

Mi volus laste aldoni pensigaĵon pri tiu mondo kiun ni kreas. Mi komencis per paroli pri Usono, mia lando, kaj pri kiel ĝi estas grava lando en nia mondo. Kial ĝi gravas ? Mi opinias ke unu el la plej trafaj kialoj estas nia forteco. Ne specife milita forto, sed forto en komerco, diplomataj rilatoj, belartoj, sportludoj, kaj tiom multe da diversaj aĵoj. Kial ni fortas tiamaniere ? Laŭ mi estas tial ke ni estas lando de 50 ŝtatoj. Tiuj ŝtatoj kunlaboras, interkomunikas, kundividas siajn diversajn fortojn kaj tiel formas union multe pli forta ol la sumo de la 50 ŝtatoj mem. Ni nuntempe vidas ke la Eŭropa Unio havas la saman konsciiĝon. Mi invitas vin pensi pri nia mondo. Kia ĝi estas ? Kia ĝi povus esti se ni la mondcivitanoj povus efike interkomuniki kaj tiel nin interkompreni kaj kundividi niajn diversajn fortojn ? Mi diras ke ni ne kapablas krei tian mondon per nacia lingvo kiel interkomunikilo. Bonŝance, ni havas lingvon kiu taŭgas, kiu justas, kiu kapabligas al ĉiu homo deklari "jen mi, mondcivitano, homo el la homaro. Lasu min jenigi kiu mi estas." Jen interkompreno. Jen la ebligo de Esperanto. Jen nia mondo.

Originala teksto aperinta en Esperanto en "Litova Stelo".

Aliaj ekzistantaj tradukoj :
- Anglalingva
- Portugallingva
- TTT-paĝoj de Den Drown







Voir la liste des articles
de la même rubrique


 
SAT-Amikaro - 132-134, Boulevard Vincent-Auriol - 75013 Paris - 09.53.50.99.58
A propos de ce site | Espace rédacteurs