Accueil | Contacts SAT-Amikaro chez wikipedia SAT-Amikaro chez Ipernity SAT-Amikaro chez Facebook SAT-Amikaro chez Facebook fil rss

  eo |   fr |

Nécessité d’un "euro" linguistique


Avez-vous imaginé la situation dans laquelle vous seriez si le gouvernement et les milieux affairistes britanniques étaient parvenus à imposer la livre sterling comme seule référence monétaire de l’Union européenne ? Certes, les gouvernements, les élus, les milieux économiques et les peuples des autres pays s’y seraient vigoureusement opposés.

Mais imaginons tout de même.

Dans toute l’Union européenne, exactement comme dans leur propre pays, à tous les niveaux, les citoyens de Sa Majesté n’auraient pas besoin de cogiter pour "traduire" leur monnaie, c’est-à-dire pour estimer la valeur d’une marchandise ou d’un service. Le seul changement de leurs habitudes se trouverait dans une zone beaucoup plus étendue de leur application. Tous les problèmes seraient pour les autres qui seraient contraints de subir tous les désagréments du changement.

Imaginez maintenant que sous la pression des mêmes milieux, avec la collaboration active et passive, et surtout la complicité de ceux qui occupent des postes-clés dans les pays de l’Union européenne, nous serions contraints d’utiliser une langue de référence, unique, qui serait la leur.

Nous ne sommes déjà plus dans le domaine de l’imaginaire : cette situation se met en place et elle est beaucoup plus lourde de menaces. Pour le gouvernement britannique, c’est la perspective d’être définitivement libérés de l’obligation d’enseigner d’autres langues que la sienne ; pour ses citoyens, la possibilité de se déplacer comme si eux, insulaires, étaient devenus les maîtres du continent. Le changement serait à leur seul avantage. Le besoin de peiner à tenter de s’habituer à une nouvelle langue à grands frais serait écarté, puiqu’ils se sont accoutumés aux difficultés de la leur depuis leur naissance : ils sont tombés dans la marmite.

Pour s’y habituer, tous les autres hommes et pays investissent déjà beaucoup de temps et d’argent qui leur manque pour acquérir d’autres connaissances qui leur manqueront aussi dans leur vie professionnelle, et ils auront besoin, à grands frais, non point de quelques jours ou semaines comme pour s’habituer à l’euro, mais d’années, voire de dizaines d’années pour acquérir une connaissance qui ne les rendra pas égaux aux natifs anglophones. Ces derniers pourront s’approfondir dans une carrière intéressante et valorisante : ils seront les premiers. Certains n’ont pas encore compris que les dés sont pipés.

Et que penser des peuples dont les langues sont beaucoup plus différentes de l’anglais que la majorité des langues d’Europe : Chinois, Coréens, Japonais, Arabes...

Est-ce vous qui leur ouvrirez les yeux ?


Neceso de lingva "eŭro"


Ĉu vi imagis la situacion en kiu vi estus se la britaj registaro kaj profitemistaj medioj estus sukcesintaj trudi la britan pundon kiel solan monan referencon de la Eŭropa Unio ? Ja certe la registaroj, la elektitoj, la ekonomikaj medioj kaj la popoloj estus tion kontraŭstarintaj.
Sed ni tamen imagu tion. En la tuta Eŭropa Unio, ekzakte same kiel en ilia propra lando, je ĉiuj niveloj, la civitanoj de ŝia Reĝina Moŝto ne bezonus peni por "traduki" sian monon, t.e. taksi la valoron de varo aŭ servo.
La sola ŝanĝo de iliaj kutimoj troviĝus en multe plivastigita zono de ilia aplikado. Ĉiuj problemoj estus por la aliaj, kiuj estus devigataj elteni ĉiujn malagrablaĵojn de la ŝanĝigo.
Imagu nun, ke sub la premo de la samaj medioj, kun aktiva kaj pasiva kunlaborado, kaj ĉefe kun kompliceco de tiuj, kiuj okupas ŝlosilajn postenojn en la landoj de la Eŭropa Unio, ni estus altrude devigataj uzi unikan referencan lingvon, kiu estus ilia propra.

Ni jam ne plu estas sur la tereno de la imago : tiu situacio jam envojiĝas kaj estas multe pli peza je minacoj. Por la brita registaro, tio estas la perspektivo esti definitive liberigita de la devigo instrui aliajn lingvojn ol sian propran ; por ties civitanoj la ebleco translokiĝi kvazaŭ ili, insulanoj, estus fariĝintaj la mastroj de la kontinento. La ŝanĝiĝo estus je ilia avantaĝo. Forestus bezono penade provi altkoste alkutimiĝi al nova lingvo ĉar ili jam denaske alkutimiĝis je la malfacilaĵoj de ilia propra : ili falis en la kaldronon [1].

Por alkutimiĝi al tio, ĉiuj aliaj homoj kaj landoj jam investas multege da mono kaj tempo, kiu mankas al ili por akiri pliajn konojn kiuj ankaŭ mankos al ili en la profesia vivo, kaj ili bezonos, je altega kosto, ne kelkajn tagojn aŭ semajnojn kiel por alkutimiĝo al eŭro, sed jarojn aŭ eĉ eventuale jardekojn por akiri konon kiu neniam igos ilin egalaj al la denaskaj anglalingvanoj.

Ĉi lastaj povos enprofundiĝi en interesa kaj valoriga kariero : ili estos la unuaj. Iuj ne komprenis ke la ludo estas falsa. Kaj kion pensi pri popoloj kies lingvoj multe pli malsimilas al la angla ol plimulto el la eŭropaj lingvoj : Ĉinoj, Koreoj, Japanoj, Araboj...

Ĉu estas vi, kiu malfermos al ili la okulojn ?







Voir la liste des articles
de la même rubrique


 
SAT-Amikaro - 132-134, Boulevard Vincent-Auriol - 75013 Paris - 09.53.50.99.58
A propos de ce site | Espace rédacteurs